Uitslag van ronde 5 7 februari 2026

Bord	OSV3	KL	rating	Oisterwijk/Oude Toren Combinatie 2	KL	rating	4½-3½
1	Rik Broekkamp	z	1768	Ansenwoude van, M.P.C.J. (Michael)	w	1947	0 - 1
2	Jan Dopper	w	1722	Deckers, F.B.M. (Frans)	z	1656	0 - 1
3	Johan Tode	z	1700	Heuvel van den, T. (Ton)	w	1645	1 - 0
4	Jurjen Bade	w	1738	Baardwijk van, H. (Hugo)	z	1724	0 - 1
5	Marc Thielsch	z	1671	Gorp van, C. (Clemens)	w	1544	1 - 0
6	Jan Kamerman	w	1568	Verhagen, A. (Ad)	z	1649	½ - ½
7	Ton Vos	z	1570	Akkermans, T. (Ton)	w	0	1 - 0
8	Frans Megens	w	1477	Noordermeer, G. (Gerard)	z	0	1 - 0

Nu de meeste eigen stukjes verslag van de OSV-3-leden binnen zijn en ik zelf weer herstellende ben van een griep, is hier dan ook het teamverslag van OSV-3, dat het op 7 februari thuis opnam tegen het team van Oisterwijk/Oude Toren Combinatie 2.

Het bleek die middag een behoorlijk spannende en voor enkelen een korte match te worden.

Aan bord 1 nam Rik het op tegen Michael Ansenwoude.

Rik: “Ik werd aan het werk gezet om het met zwart tegen een witte openingsopstelling met d4, Lf4, c3 en e3 op te nemen. Dat lukte goed met blijkbaar bekende openingszetten tot de 11e zet. Zowel wit als zwart plaatsten hun lopers gericht op de damevleugel. De wederzijdse pogingen om op die manier het bord te domineren vereisten mijn opperste waakzaamheid. Het werd een gelijk opgaande strijd in gecompliceerde stellingen. Op een bepaald moment maakte ik de keuze om een kwaliteit (toren tegen loper) in te leveren om er een ijzersterk loperpaar met dominantie over het centrum en een pluspion aan over te houden. Mijn tegenstander lukte het steeds om mijn dreigingen het hoofd te bieden, zodat het evenwicht op geen enkel moment werd doorbroken. Toen kwam de ramp. Ik rekende diep door voor de 30e zet en bleef tevreden met de situatie. Echter, met al dat denkwerk vergat ik de verplichte inleidende zet om mijn toren van een aanvaller te bevrijden. Na mijn diepe evaluatie van de vele mogelijkheden en een vastberaden keuze verdween plotsklaps mijn toren van het bord. Ik kon opgeven en me afvragen hoe die blunder kon ontstaan. Ik wijt het aan een stoornis in het kortetermijngeheugen, waardoor de eerst bekeken en verplichte zet gewoon was vergeten. Verdrietig.”

Overigens duurde het nog een hele poos voordat Rik moest opgeven.

Ook Jan vocht, zoals we van hem kennen, aan bord 2 tegen teamcaptain Frans Deckers zeer geconcentreerd om de score weer gelijk te trekken.

Jan: “Dit keer probeerde ik weer eens de b3-opening. Gaandeweg het spel verloor ik de grip op het centrum en kwam onder druk te staan. Na afruil van vrijwel alle zware stukken resulteerde dit in een eindspel waarin ik een pion minder had en verder nog paard tegen loper. Die loper bleek van cruciaal belang en de partij ging verloren.”

Johan Tode kwam mij al vrij vroeg vertellen dat het bij hem aan bord 3 wel snor zat. Het klonk alsof hij die partij tegen Ton van den Heuvel al bijna in de zak had, dus dat was hoopgevend.

Johan: “Mijn opponent gaf al snel een centrumpion weg. Na de beide rokades kon ik me helemaal richten op de aanval op zijn koningsstelling. Hij gebruikte erg veel tijd voor zijn antwoorden op mijn aanvallende zetten en op enig moment dacht hij mij met zijn dame in het nauw te kunnen drijven. Helaas (voor hem) kon ik met een aftrekschaak zijn dame winnen. Met nog één à twee minuten op zijn klok konden de stukken daarna weer in de doos. Achteraf toont analyse dat ik toch niet zo sterk stond als ik eerder dacht, maar gelukkig voor het team was het punt binnen, alhoewel ik zelf liever wat strijdender de overwinning had afgedwongen.”

Ondertussen zaten aan bord 4, waar Jurjen het opnam tegen Hugo van Baardwijk, de stukken van Jurjen al enige tijd in de doos. Hij zorgde al vroeg voor verbijstering (vooral bij zichzelf) door een stuk weg te blunderen. Helaas kon Jurjen het tij daarna niet meer keren en ging het rap richting afgrond. Hij baalde natuurlijk flink. Tja, wie kan zeggen dat het hemzelf nooit is overkomen?

Marc streed aan bord 5 tegen Clemens van Gorp. Zijn secure werk leverde hem de overwinning op.

Marc: “Dameopening, waarbij de zetten aan de kant van mijn tegenstander (wit) onconventioneel waren. Zetten die ik gebruikelijk niet zou doen. Mijn tegenstander had blijkbaar haast; hij gunde zichzelf weinig tijd. De zetten waren overigens niet per definitie slecht, totdat hij op achterstand kwam te staan. Al met al waren wij klaar binnen een uur.” De partij van Marc duurde niettemin nog 48 zetten; een hele prestatie om die in amper een uur af te werken, maar het punt was binnen.

Aan bord 6 ontmoette Jan Kamerman Ad Verhagen. Beide heren waren aan elkaar gewaagd en de strijd eindigde onbeslist.

Jan: “Jan Kamerman mocht ditmaal met wit spelen en opende weer eens met 1. b4. Zijn tegenstander liet zich niet van de wijs brengen en zorgde er snel voor met een loper veld g7 te bezetten. De partij verliep rustig; er werd wat materiaal afgeruild en er werden aan beide zijden pionnen opgeschoven. Al met al kwam de stelling steeds vaster te zitten. Toen door zwart een serieuze aanval op de koning van Jan werd ingezet, kon deze eenvoudig worden gepareerd door een geforceerde afruil van loper en dame. Het vuur was toen wel uit de partij en gezien de gunstige tussenstand voor OSV op dat moment stelde Jan remise voor, wat door zwart werd geaccepteerd.”

Aan bord 8 was ik, naast Frans zittend, getuige van een vrij ongemakkelijke situatie voor Gerard Noordermeer. Hij stond tegen Frans al snel achter en Frans kennende was het allemaal goed door hem voorbereid.

Frans: “Ik speelde met wit de Indische opening. Mijn tegenstander verspeelde twee pionnen in de opening zonder echte compensatie. Daarna verloor hij nog een toren door in een vork te lopen. Toen alles afgeruild was, liet hij zich schaakmat zetten op de 30e zet.”

Aan bord 7 moest ikzelf (Ton) tegen Ton Akkermans, die me vertelde dat hij uit de damsport was overgekomen, alle zeilen bijzetten. Op enig moment kon Ton A. met een simpele pionaanval op mijn gepende paard dat stuk winnen. Ik keek rond om te zien wie het nog meer had gezien. Dat bleek iedereen. Ik verzuchtte. Toen pas zag ik dat alle andere partijen waren afgelopen en de stand 3,5–3,5 was. Ik had me vergist. Blijkbaar was er toch één persoon die de winnende pionzet niet had gezien: Ton A. Je zag de spanning en hoop aan de gezichten van zijn toekijkende gezellen en van mijn maten was iedereen al weggelopen om de eigen partij te analyseren, denk ik. Ik stond er alleen voor.

Eén van de gezellen van Ton A. kon zijn spanning niet goed bedwingen en stond te fluisteren: “Ja, ja”, als hij dacht dat Ton een goede zet had gedaan. Later drukte hij in de spanning de klok van Ton A. in, omdat hij zag dat Ton A. dat zelf niet had gedaan. Later verontschuldigde hij zich daar uitgebreid voor.

Ik besloot maar door te gaan omdat de andere Ton de ‘killing move’ maar niet uitvoerde. Toen hij vervolgens zelf de wurggreep opgaf, kon ik opgelucht ademhalen en doorgaan. Ik deed vervolgens nog een foute zet, maar het mocht blijkbaar allemaal. Nu was het de beurt aan Ton A. om met g2-g4 mijn aanval op zijn koning onder vuur te nemen. Heel verbaasd keek hij toen mijn pion vanaf f4 deze dreigende pion en passant van het bord sloeg. Het leek alsof hij wilde zeggen: “Huh, mag dat ook al?”

Alleen strijdend en dringend toe aan een sanitaire stop durfde ik eerder niet van het bord weg te lopen met zoveel enthousiaste bijval voor Ton en geen toeschouwers van ons eigen team. Maar gelukkig kwam Jan Dopper de speelzaal binnen, dus sprintte ik weg.

Ik had eerder het remiseaanbod van Ton in een gelijke stelling afgeslagen; immers zouden wij dan als team weliswaar de punten delen. In de vijf à zes zetten dat mijn paard en dus mijn partij verloren stonden, zouden we met een verloren match achterblijven en dus was ik heel blij dat ik nu kon gaan voor winst. In een pionneneindspel met aan de ene zijde mijn drie opstomende pionnen en aan de andere zijde mijn inmiddels overgebleven paard tegen twee van zijn pionnen had ik het gelukkig snel en goed uitgerekend. De winst was binnen en als team konden we uiteindelijk twee matchpunten bijschrijven. Voor Oisterwijk/Oude Toren Combinatie was het een ontluistering, maar voor ons een meevaller. Een volgende keer zal ik tegen Ton A. niet meer mogen rekenen op zo’n meevaller.

Aldus de teamleider.

OSV3		R0	Ronde					N	W	%	Bord	TPR
			1	2	3	4	5
1	Sen Janssen	1373	0	1				2	1	50	1	1494
2	Rik Broekkamp	1789		0	0		0	3	0	0	1.3	1807
3	Jan Dopper	1716	½	0	1	1	0	5	2.5	50	2.8	1383
4	Mary Kramer	1703			½			1	0.5	50	3	1462
5	Johan Tode	1700					1	1	1	100	3	1645
6	Marc Thielsch	1650	0	0		1	1	4	2	50	3.3	1696
7	Jurjen Bade	1696	1			1	0	3	2	66.7	3.7	1696
8	Daniel Genis	1687			0			1	0	0	4	0
9	Jan Kamerman	1575	0	0	½	0	½	5	1	20	5	1054
10	Ton Vos	1575	½	0	½	0	1	5	2	40	5.6	777
11	Bern Greijn	1547				0		1	0	0	6	1689
12	Frans Megens	1479	1	0	1	0	1	5	3	60	7	1254
13	Jasper Bressers	0	1	0	1	1		4	3	75	8	395
R0: Gemiddelde rating speler, N: Aantal partijen, W: Score, %: % Score, BORD: Gemiddelde bordplaats, TPR: Gem. tegenstanderrating Teamtotaal: 18 / 40   (45%)